She walks in a beauty

Po reklamach nadszedł czas na napisy końcowe. Jak w każdej bajce.

Taken by trees “Only yesterday”

“Wiem, że to dla ciebie jest trudne. Nie, (..). to nie jest trudne.
To jest proste.
(…) Odszedł.
I tak jest mu lepiej.
Wygrywa (…) i jest sławny na całym świecie.
To nie jest trudne.
On jest tam.

A ja jestem tutaj.
Gdzie wszystko jest tak samo.
Ciągle mieszkam w (…) mieszkaniu, chodzę po tych samych korytarzach (…). (…) i nawet to nie jest trudne.
To jest to, czym jestem.
To jest to, co wybrałam.
Ale, proszę pana,
Kiedy ręka mu drżała, to ja.. (…).
Ja trzymałam jego sekrety, ja pielęgnowałam jego dumę.
Pan to wie, ja to wiem i on to wie.
Wie to.
Ale nigdzie (…) nie pojawia się moje nazwisko.
Jestem niewidzialną ręką jego geniuszu.
Mimo to, choć wszystko jest tak samo,
jest zupełnie, zupełnie inaczej.
(…)

Byłam jego (…), a teraz jestem duchem.
To nie jest trudne.
To jest nie do zniesienia.
Wiem, że wszyscy są (…), ale ja nie jestem…
(…).”

i pewnie nigdy nie będę…

Nie wiem?

Niewiedza to błogosławieństwo.

Nie wiem.

Niewiedza to przekleństwo.

“A miałem ambicję stworzyć taką rezolutną rasę, mój Noe”.
                                                                                        Bóg